Verhaal 3

Na het ontbijt vertrekken we weer richting de grens. Het is allemaal goed geregeld. Stempeltje hier, stukje rijden, stempeltje daar. En even de temperatuur checken. Hier zie je overal nog bordjes met “pas op voor Covid” en hoe je de handen moet wassen.

We hadden de verwarming lekker aan staan in de auto, maar mijn temperatuur was nog steeds 34 graden van die koude nacht in dat hutje (Ik was in ieder geval veilig om de grens over te gaan).

We rijden naar St Lucia (zet Jambers stem op) Overdag een ogenschijnlijk nietszeggend dorpje. Maar in de nacht wordt het overgenomen door………….NIJLPAARDEN!!!!

De dame van Inguenya lodge (elke keer als we binnen rijden moet je het begin van de Lion King zingen) heeft een heel welkomst riedeltje voorbereid en blijkbaar was het ook niet haar eerste keer. Het is knap hoeveel informatie ze in 5 minuten kan proppen. En dat inclusief visuele ondersteuning op de plattegrond. Eettentje hier, kraampje daar, tourtje zus en tourtje zo. Ze had ook allemaal vrienden die daar ook wel als gids wilden helpen (voor een zacht prijsje natuurlijk). Ik stond even uit totdat ze ook nog een bon had voor een gratis fles wijn bij een restaurant (van mensen die zij toevallig weer goed kon)

Maar een gratis fles wijn sla je natuurlijk nooit af (tenzij het Kaapse Pracht is).

We boeken een tourtje naar de nijlpaarden voor de volgende dag en besluiten inderdaad dat restaurant maar eens te bezoeken. De prijzen van de horeca bevallen me hier wel. Biertje voor 1,50, Gin tonicje voor 2,00 en een hele fles wijn in een restaurant is gemiddeld 8,00. Nu dat gaat helemaal goedkomen.

We bestellen een pizzaatje en laten onze bon aan de man zien. Nou dat moet een speciale fles zijn want hij wordt helemaal van achterin het magazijn gehaald. Even googlen en de Vivino zegt genoeg. Je kunt het ook kopen voor 1,95 de fles.

Ons hutje is klein, maar praktisch. Beneden is er een keukentje en met een hele steile trap omhoog kom je bij het slaapgedeelte. De vrouw gaf aan dat we de kleinste kamer hadden, maar wel het beste uitzicht (nou ik weet niet waar zij blij van wordt, maar die dooie bomen in haar tuin waren nou niet wonderschoon). De keuken is zeer compact. Het heeft ook wel wat om iets uit de kast te pakken, de borden in de gootsteen te zetten en de waterkoker aan zonder van je stoel te hoeven.

In de avond kijken we vol verwachting in de straten (natuurlijk wel veilig binnen in de auto) maar geen nijlpaarden. Nou dan maar vroeg op want Naoom heeft natuurlijk de allereerste boottocht naar de nijlpaardjes geboekt voor de volgende dag.

En stipt 7 uur staan we voor de deur. Het ziet er allemaal nog donker uit en we zijn de enige op de parkeerplaats. Gelukkig komt onze gids er al aan. Tsja, de 7 uur wordt nooit geboekt zegt ze. Maar de nijlpaarden zijn al lekker actief (ik iets minder).

We spotten al snel de drie grote groepen nijlpaarden. Elke groep bestaat uit ongeveer 8 indrukwekkende beesten die er druk op los pruttelen. Het heeft bijna iets mindfullness om zo naar die dieren te kijken. Als je die kolossen zo ziet, geloof je toch nooit dat ze zo ongelooflijk hard kunnen rennen.

Aangezien wij de enige op de boot zijn, laat de Skipper ons ook nog even een krokodilletje zien. Helemaal top.

Naoom kan het niet laten en ziet dat er hier ook gamedrives zijn en moet en zal een mannetjes leeuw spotten. Voor mij hoeft het niet zo en Naoom wordt de volgende dag om 5 uur opgehaald om naar het park te gaan. Ik blijf rond de stad en neem even de tijd om de verhalen bij te werken. Als naoom aan het begin van de middag terugkomt is die missie helaas mislukt. We hebben bij Ukumbe echt heel veel mazzel gehad met alles wat we al gezien hebben en zijn daardoor ook al een beetje verwend.

En dan, na 2 nachten met spanning de straten in getuurd staan we ineens oog in oog met een Nijlpaard. Midden op de weg en vlakbij ons hotel. Met het grootste gemak hobbelen ze naar het grasveldje om daar even lekker te knagen. Niet doorhebben dat er twee gespannen koppies en de auto voor hen zitten.

Onze volgende stop is vlak bij Port Elisabeth en dat is van hier een kleine 15 uur rijden. We pakken dus een binnenlandse vlucht.

We leveren de auto weer in en vliegen binnen 1,5 uur naar onze nieuwe bestemming.

Effe de labels van de tassen goed checken en op naar de nieuwe auto. We hebben weer een gloedje nieuwe Swift en we controleren gelijk de reserveband in de achterbak.

Het is nog even een stukje rijden en we moeten zelfs een beetje omrijden omdat de korte route dwars door een township gaat. En die willen graag dat wij langskomen, maar niet voor de gezelligheid zeg maar.

Voor we aankomen doen we nog even een boodschapje voor de komende dagen. Nou daar hadden we beter even mee kunnen wachten. Het is vrijdag, de eerste van de maand en dus payday hier. Kilometers voor de ATM en de kassa in de supermarkt. Vergelijk het beetje als black friday in de Media markt.

Maar met een volle tas komen we aan bij het River Front Estate. Ook hier weer even complimenten voor Naoom dat ze dit weer perfect heeft uitgezocht. We hebben een heel leuk appartementje wat uitkijkt over een wijds landschap en we hebben vanavond de meest bizarre zonsondergang die ik ooit heb gezien. We genieten er even van buiten op onze patio, maar helaas de zon gaat snel onder (want winter)

De lady of the house had het kacheltje al lekker aangezet. Maar na zo’n lange reisdag had ik eigenlijk niet zoveel zin meer om te koken. Vlakbij zit Molo Lolo. Een poepiesjiek restaurant dus de wandelschoen gaan uit en naoom doet voor de gelegenheid ook weer eens even een leuk pakje aan (Naoom is nog knap in een jute zak, maar je snapt dat ik haar liever zo zie dan in die hike outfit)

We beginnen met een heerlijke Cap classique. Dat is de Zuid Afrikaanse versie van de champagne (en met 3 euro de glas ook goed te doen)

De volgende dag is voor Addo National Park. Een reservaat vol wildlife maar voornamelijk olifanten. We hobbelen weer lekker over de onverharde wegen en zien geweldig veel olifanten, maar ook hartebeesten, zebra’s en zelfs een paar leeuwen. Alleen de leeuwen hadden een soort halsband om (en dat maakt het toch een soort veredelde dierentuin hier).

Als het aan Naoom lag bleven we hier tot donker, maar ik was het gehobbel en geschud na 8 uur toch wel een beetje zat.

Helaas weer geen mannetjesleeuw, maar wel een heel mooi park. Op de terugweg spotten ook nog een paar jackals.

In het huisje zit een keuken en ik maak een heerlijke (vegetarische) Bobotti (weg met die knorr pakketjes, de echte versie is vele malen lekkerder)

We gaan na deze pracht plek steeds meer richting de prachtige wijnvelden van Stellenbosch, maar eerst natuurlijk nog wat hikes tussendoor (want tsja ik ben toch met Naoom).