Week 1

Aaaaaahhhhh het is eindelijk donderdag 2 maart. De wekker

gaat om half 5 (gelukkig maar, want ik lig al 4 uur wakker). Met een hele

colonne worden we naar Schiphol gebracht. Superlief, maar dat maakt het

afscheid best wel zwaar.

De afgelopen weken hebben we een heel afscheidstournee

gehad. We leken Nick en Simon wel. Hier een etentje, daar een drankje. Wat zijn

we gezegend met zoveel lieve vrienden en familie. Ook de collega’s en leerlingen

hebben hun best gedaan.

Maar goed, toch gaan we de reis maken. Om half 8 gaan we

door de douane en doen ons te goed aan alle lekkere luchtjes en zalfjes bij de

tax free. Het is een lange reis, dus voor iedereen prettig dat we iig lekker

ruiken.

We vliegen met Singapore Airlines en dus maken we ook een

tussenstop in Singapore. In het vliegtuig wordt je natuurlijk lekker verwend

met eten en drinken. Maar bij het openmaken van mijn prutje varken met rijst

bleek dat het vol zat met plastic. Duizendmaal excuses van de volledige crew en

ik werd overladen met extra blikjes Tiger beer.

Later kwam de hoofdsteward ook nog met een tegoedbon van 75

dollar voor de tax free in het vliegtuig. Dat lijkt veel, maar de prijzen voor

die producten zijn absurd. Maar goed, met een nieuwe wereldstekker en een

superfancy mondkapje komen we aan op Singapore.

Singapore schijnt het mooiste vliegveld ter wereld te

hebben, maar daar hebben we vrij weinig van meegekregen. De overstaptijd was

maar een uurtje, dus al vrij snel zaten we weer in het vliegtuig naarPukhet, Thailand.

Al met al duurde de hele reisdag bijna 27 uur en bij

aankomst konden we nog niet in hethotel. Als 2 zombies lopen we door het

centrum en uiteindelijk besluiten we in de lobby maar te wachten tot de kamer

klaar is. Dat duurde niet zo lang, want blijkbaar had heel het hotel last van

mijn gesnurk.

Na de powernap gaan we op zoek naar wat te eten. Het wordt

al vrij snel duidelijk dat de weed gelegaliseerd is in Thailand. Overal waar we

kijken verkopen ze het. Er is zelfs een Wine, Weed and Bistro (dat klinkt dan

wel weer fancy)

We blijven hangen bij een Thaise versie van een hardrock café

(Juicy Lucy) en nemen een lekker Singha biertje.

Nu gaat het echt beginnen. Terwijl het ventje zijn uiterste best doet om er een

fatsoenlijke songtekst uit te werken, zitten wij alleen maar te genieten.

Okay, na biertje nummer 2 (en weinig slaap), moeten we echt

iets eten. We kiezen voor makkelijk en eten een noodletje naast het Hostel.

De volgende dag gaan we namelijk alweer door naar de

volgende plek. We lopen met ons hele hebben en houden naar het busstation. Daar

hadden we de vorige dag al kaartjes geregeld. Naoom wacht bij de tassen en ik

regel een ontbijt. Als je het echt niet meer weet is daar altijd onze hoop in

bange dagen………de 7/11. Goed geprijsd en altijd wel iets lekkers te vinden (plus

ze hebben ook prima koffie en dat is voor iedereen prettig als ik daarmee

begin)

Het is een lange rit van 4 uur (ik ben blij dat we gisteren

niet gelijk door zijn gegaan). We hebben geregeld dat het busje ons bij het

hotel zou afzetten. En zoals we vaker zien bij Aziatische buschauffeurs is er

weinig logica in de route. We worden afgezet op volgorde van de zitplaatsen. Wij

zien 3 keer ons hotel voorbij komen, maar goed, we zitten prima en hebben voor

vandaag toch weinig plannen.

We slapen inMini house Aonang hotel SHA Plus.Schitterend mooien

hipperdepip. We lopen over een bruggetje met daaronder huge mega Koikarpers en

al snel kunnen we de kamer in. Ruim, modern en met een lekkere airco.

Ao Nangis een echte badplaats en dat zie je ook aan het

publiek. Iedereen doet zijn best om zo min mogelijk aan te trekken en overal

schreeuwen de Thaise mannetjes dat zij de lekkerste vis hebben. Het hotel zit

aan de hoofdstraat dus we hebben een ruime keuze aan restaurantjes.

Het doel voor vandaag is om een tour te boeken naar Hong

Island en de reis naar de volgende bestemming alvast te reserveren. Om de 2

meter zit een tourkraampje dus laat het onderhandelen maar beginnen. De prijzen

variëren enorm. Een kraam had het dubbele van de prijs van de vorige, maar

speciaal vandaag hadden ze een korting van 50% (kijk dat is kaassie dus)

Zoals jullie weten is Naoom van het Hiken. Na de 4daagse heb

ik geen serieuze wandeling meer gehad, dus ik had eigenlijk niet zo’n behoefte.

Dus we gingen toch!

We huren een scootertje bijMeneer Sakaan de overkant. We hebben een leuk klein wit scootertje. Geen

rijbewijs? No Problem. Maar draag wel een helm voor je veiligheid (we hadden

net zo goed een wok op ons hoofd kunnen zetten, dat was denk ik veiliger).

In Thailand rijden ze links. Dat was even wennen, maar

dankzij het lieflijk geschreeuw van Naoom in mijn oor, de nagels in mijn rug en

mijn helm die in tweeën werd geslagen, had ik al snel door hoe het zat.

De eerste (ja, jullie lezen het goed) hike ging naarKo Ngon Nak. Een hike van 2 uur heen en 2 uur terug naar een uitkijkpunt met een speciale rots. Nou hieperdepiep, die ging natuurlijk niet over een geasfalteerd weggetje.

Over, onder, naast, tussen, in en achter boomstammen, stenen en

modder weten we ons naar boven te werken. Naoom als berggeitje en ik als burlend

Edelhert erachteraan.

Tijdens zo’n hike loop je weleens gelijk op met mensen en zo

liepen we een tijdje mee met Sakreeh. Een Thaise jongen die vandaag sinds lange

tijd weer eens een dagje vrij had (en blijkbaar niet de behoefte om Netflix te

bingewatchen) Binnen 5 minuten weten we zijn hele leven (inclusief foto’s,

flimpjes en we eindigden als facebookvriendjes). Boven aangekomen moesten we

eerst even uitdampen. Sakreeh had wat lekkers meegenomen wat hij graag met ons

wilde delen (nou daar zeggen we geen nee tegen) We kregen allebei een bananenblad

pakketje met daarin een plak zoete rijst en banaan, kokos en gecondenseerde

melk (dat word als een turbooooooooo weer naar beneden).

Aangezien we vrij vroeg weer terug waren (volgens Naoom)

konden we misschien toch nog wel even naar deTiger cave temple. “We hebben de

scooter toch”. Voor jullie informatie; de tigercave temple ligt bovenop een

berg en om daar te komen moet je een trap op van 1293 treden. Nou dat gaan we

dus niet doen. Na een heftige hike en op het heetst van de dag, met nog een

flinke jetlag(nou ja niet echt maar je moet het wat aandikken) ga je toch geen

trap beklimmen. Je bent toch niet gek?

Dus we gingen toch.

Ik denk dat ik onderweg elke god heb aangeroepen (en niet

altijd netjes), maar met een kop als een Bengaalse vuurdraak sta ik boven.

Naoom vindt het schitterend, ik heb geen emoties meer.

Er werd al gewaarschuwd voor de apen bij de tempel en dat je

vooral geen eten mee moest nemen. Dus we zagen apen met broodjes, ijsjes en

Frappé lattes voorbij komen.

Beneden aangekomen begon het al een beetje te schemeren. We

stappen op ons scootertje en racen door het prachtige landschap van Krabi. En

terwijl de zon mooi de wolken verkleurt, mijn vrouw mij zeer innig vasthoud (ze

vindt het nog steeds spannend) Krijg ik toch wel een geluksmomentje.

In het hotel zag Naoom toch wel dat ik het best een beetje zwaar

had dus morgen mogen we het rustig aan doen.

We eten bij het hotel een lekkere Pad Thai (Mama’s Kitchen, aanrader) en vallen als een blok in

slaap.

We doen in de ochtend rustig aan en ontbijten bijSaad. Een leuk klein surftentje. We bestellen een sap,

koffie, bakje yoghurt en een gebakken eitje. Geen culinair hoogstandje, maar na

een uur hadden we nog niets. We hebben geen haast, maar dit is ook niks (geen

aanrader dus).

Vandaag gaan we bakken en knetteren op het strand. We nemen

een Longboat naarRaileybeachen daar aangekomen lopen we ietsje verder naar

Prah Nang strand.

We vleien ons op het parelwitte strand en hopen dat ze deze aangespoelde

witte bultrug niet de zee weer intrekken.

Het is hier echt prachtig en dat moet natuurlijk geïnfluenceerd

worden. Nu ben ik met mijn verhalen en Instagram posts ook natuurlijk een

ontzettende influencer, maar wat hier op het strand gebeurt is wel erg

vermakelijk.

Ze staan allemaal halverwege het water, gooien het bloesje

naar achteren en kijken over hun schouder naar de camera, daarna liggend in de

branding op hun buik met de benen omhoog. En de laatste pose is op het zand, je

heup ingedraaid en 1 been iets omhoog (dan komen de billen goed uit) en zwoel

in de camera kijken. Die camera wordt trouwens ook altijd vastgehouden door een

verveelde echtgenoot, of de dikkere zus.

Na toch 3 hele uren aan verschillende zijdes aangebakken te

zijn, is het wel weer genoeg. We bezoeken denightmarketen doen ons te goed

aan allerlei lekkere hapjes. Zoals loempia’s, mango salades en gegrilde kip.

De volgende ochtend haal ik mijn shot cafeïne en Yakult bij

de 7/11 naast de deur van het hotel. We worden opgehaald voor een toertje naar

Hong Island. Een lief Thais meisje op oerlelijke Crocs haalt ons op en we gaan

met een busje verder om de rest van de mensen op te halen.

Na een half uur stappen we uit bij de haven, nog geen 5

minuten lopen bij ons hotel vandaan. Tsja Thailand. Ook al is het maart, het is

hier vol met toeristen (moeten die allemaal niet werken ofzo). En dat blijkt

ook bij alle eilanden waar we langs gaan. De laatste stop is Paradise Island,

maar die doop ik om naar Pleuris druk Island. Knap dat het lukt om met een paar

honderd man op een stuk strand te liggen van ongeveer 4×20 meter.

In de volgende week beleven we een live Muai Thai gevecht en

halen we een hele nacht door op een Thais eiland. Blijf ons volgen!!!!